Menudos webs que lle botades, solo de pensar en 24 horas pedaleando xa me doi o pandeiro... ¿como será eso de 1000 qm???? está claro que tedes máis moral que o Alcoiano. Enhoraboa e a recuperar con moderación para a próxima cita.

PedroAlves

16/06/2010, 00:07

Hola,

Peço desculpa mas o meu galego é muito mau... vou escrever em Portugues.

Gostavamos de agradecer aos companheiros do CC Rizor no brevet 400 kms pela simpatia e ajuda que nos deram ao longo do percurso. Arturo, Ferreiro, Marcelino e Emilio e Manuel. Sem eles não tinhamos chegado ao fim.

O nosso especial agradecimento ao Emiliio que nos tem dado informações preciosas para conseguirmos ir de Lisboa à Corunha fazer os Brevets.

Gracias,

Pedro e Albano

mcambeiro

16/06/2010, 10:47

Igualmente, foi un pracer compartir quilómetros cos compañeiros portugueses!

Curiosa foi sobre todo, o percance coas gafas que tiveron, que puido ser peor e motivo para non rematalo brevet, e que finalmente só foi una anécdota curiosa, e que fai pensar en que, a pesares de ir preparados para calquera continxencia que poida pasar nunha bicicleta, pode ocorrer o máis absurdo e menos probable das averías, e por fin as aspiracións de facer un brevet. Curioso canto menos.

Sobre as sensacións do brevet, o máis destacable a parte do camiño en sí, e a compaña, de 10 en todo momento, con moita moral e bo “rollo”, é a incrible paisaxe que desfrutamos durante toda a xornada, sobre todo nos 300 primeiros quilómetros, e que logo de rodar toda a noite, e vendo amencer indo cara o Cebreiro, acabamos de subir logo de almorzar para desfrutar unha zona preciosa, de subidas e baixadas e grandes achádegos para mín que non coñecía o lugar. A baixada a Portomarín encantoume, rapidísima, segura e cunha paisaxe inigualable! Cheo de verde e auga, rebosante de vida, que nos facía ter a todos unha sorisa mentres nos queixábamos as veces dos continuos repeitos, moitas veces de máis do 10%, e que tiñamos que tomar con prudencia pensando no resto do día.

Despois de Santiago, e tras o curioso reencontro con Arturo, e chegada a noite, penso que se nos fixo un pouco longo este último tramo ata a Silva e Cerceda polo monótono do camiño, a chuvia que caía e os repeitos que nos facían ter ganas xa de chegar a casa, e así foi, e todos con moita forza nas pernas aínda, que penso auguran unha boa preparación para a vindeira brevet de 600.

Gracias a todos de novo!

Foi unha xornada para recordar, e… repetir? quedaron ganas para o ano? farase de novo?