Foro del Club Riazor: Salidas BTT, Marchas y Competiciones, Mercadillo, etc...

E que vou comentar si xa está todo dito...

...podria falar de que por pouco non a fago, xa que despertei de milagro o non ter posto ben o despertador.

Podria decir que este ano teño menos ganas de facer calquer cousa, ainda que o final acabo facendo todo.

Chamariavos a atención de que houbo un par de ciclistas que entraron as oito da mañá nun tanatorio en busca dun cuño ...¡vaia susto que levarían os alí presentes (de corpo e alma)!

Falaria das voltas que dimos por terras de Mezonzo por non ter lido os letreiros, que ven claro puñan por donde tiñamos que ir.

De cómo non sempre e bó preguntar os lugareños se non queres acabar por costentas pistas de terra que mermaron as forzas de algún.

Do bonita que é a igrexa posta a propósito no cumio dunha subida que se mide en decámetros.

De cómo nos volvemos perder por non ter preguntado a tempo, por non acordarnos porque o ano asado levavamos a Arturo, ...ou por que tocaba perderse, sen mais...

De cómo desta vez mereceu a pena perderse porque encontramos un paisano que nos guiou perfectamente ate un “jallo de tres” e advertiunos que non collesemos no cruce “nin para un lado nin tampouco para o outro...”

De cómo finalmente chegamos a Sobrado, eso sí, por un camiño distinto a do ano pasado.

Contaria que atopamos a familia de Jolin facendo o camiño... ¡que pasada!

Contaria que e un alivio que teñan reparado a subida de saida de Sobrado cara a Friol, que estaba feita unha pena e facia moi duro ir subindo e apartando dos baches... (a ver o que dura)

Podria falar tamén de que en Friol houbo quen pediu uns bocadillos que eu pensei que eran aperitivos antes de parar a comer logo en Castro de Rei, e resultaron ser a comida do día... ou sexa, que non comín.

Falaria baixiño do mal momento que pasamos no cruce de Begonte cando seguimos ruta deixando a Juan Pedro que seguiria hacia Coruña

Mencionaría ó rapaz da gasolinera de Meira que quedou mirando para nos cunha mixtura de envexa (sá) e alucinación cando supo das nosas andanzas... (ogallá algun ano poida ir a Quebrantahuesos e incluso veña con nos a facer as Brevets)

Intentaría definir, si tivese verbas, a sensación que un sinte cando encara a recta que leva de Muimenta a ...............................................................................................................Vilalba

Destacaría o importante que e a web, de canta xente que non é do club entra nela e sigue as nosas andanzas e desventuras.... como o rapaz de Vilalba que sabia ó que andabamos.

Aproveitaria tamén para contar, intentando reflexar o cansancio co que encaramos a subida por Momán (non todos), o ben que o pasamos na baixada espectacular da Serra da Loba (tampouco todos) e canto nos tardaba chegar a Irixoa para comer os callos (Todos).

Intentaria contar outra vez as sensacións de rodar pola noite, en silencio, co ceo raso, Venus iluminando e a Lua colgada dunha esquina do ceo... pero prefiro que sexades vos quenes o experimentedes, non sexa que a miña torpeza literaria faga que vos desanimedes.

Non deixaria pasar a ocasión para comentar de cómo Manuel a punto estivo de facernos a xogada de Juan Pedro... esa de "vou indo que xa me pillades”  que fixo que dende Pontedeume a Bergondo, donde cando o pillamos ainda parecia que queria fuxir, fósemos a ritmo de salida dominical, só que con 250 km no lombo...

Falaria da sensación de plenitud cando terminas un reto como este, que ainda que xa o teñas feito unha ou vinte veces, sempre e distinto, único en si mesmo, unha vida enteira nun dia en bici...

...pero xa sabedes, ¡nunca pasa nada! Só somos uns tolos cunha disculpa para pasar o dia fora. Nada que contar, e o pouco que había xa está dito nas crónicas xa publicadas (moi boas), así que ...non teño nada mais que añadir.

Ahora deixovos, que xa escoito preto a un tal Enol e unha tal Ercina que están a chamar por min....

¡o demo me leve si non é unha boa esta tamén!

Sabía que merecían la pena la insistencia y la espera para poder deleitarnos una vez más con tus crónicas y comentarios.

Me acuerdo de vosotros durante toda la mañana. Uf, qué calor. Espero que todos vayáis bien. Venga, vamos...

A brevet foi caralluda pero a recriación posterior de Man paréceme case case incatalogábel.

Para que despois lles conten aos nenos que hai que ir aos museos para ver arte....