ENLACE AL FORMULARIO
SER UN RIAZOR
ENLACES "PAGOS DIVERSOS"
ENLACES CALENDARIOS Y
ENVENTOS

ENLACES PATROCINADORES
Y COLABORADORES
ENLACES DE INTERES
miliblan
El viernes un grupito del Riazor hemos despedido a Marcelino que se va definitivamente a Inglaterra.
Marcelino se puso en contacto con nosotros a través de nuestra web en octubre del 2009. No parece que haga tan poco tiempo porque ahora parece un compañero de toda la vida. Sus inicios fueron duros habiéndolo dejado tirado alguna vez e incluso perdido pero su buena base de practicante de atletismo, sus ganas de aprender, su humildad y capacidad de observación permitieron que pronto fuese de los que podían ir delante.
Pese a sus relevantes capacidades físicas siempre siguió siendo humilde, le gusta más el segundo plano pero eso no impidió que siempre se presentase voluntario para colaborar en cuantas actividades organizó y participó el club.
Lo último fue la creación junto a Manuel Dans de la sección de ciclocrós.
Con una alta capacitación laboral se va definitivamente a Inglaterra porque en esos países se rifan a profesionales como Marcelino. Allí los valoran, los respetan, les abren caminos y con ello todos ganan.
Nosotros los formamos y después los perdemos o dejamos ir.
No es el único caso. También se tiene que marchar Isaac. Se va a Madrid. A Isaac lo criamos nosotros. Me acuerdo verlo sufrir el la circunvalación de Betanzos en nuestra marcha. Era un niño. Llevar el trofeo al más joven en Guitiriz. Y crecer y progresar. De decirle que buscase otro club donde encontrar a gente de su edad y con entrenadores a su disposición y él quedarse. Y progresar y empezar a dar caña a todos. Y pasando el tiempo coger responsabilidades y ser el último organizador de la Copa Riazor.
También lo hemos visto crecer en el ámbito personal, como sacaba el carnet de conducir y tenía su primer coche. Y en lo académico. Que satisfacción el poder ver como iba sacando sus estudios de manera tan brillante.
Y ahora, formado, él también se va.
Y años antes fue Erik. Otro joven que fue un gran fichaje. Pero tuvo que ir a buscar su futuro profesional a Ronda que fue donde de verdad lo valoraron.
Y José Manuel me presentó a su hijo que está en Londres.
Y quienes quedamos. ¿Estamos creando un país de pensionistas?
No me quiero desviar del ámbito ciclista que es el que nos ocupa. El Riazor, y yo como integrante de su grupeta, los va a echar mucho de menos. Y los necesitaba. Savia nueva. Altamente capacitados. Buenos compañeros, trabajadores, implicados.
Qué pena. Tuvimos una generación de hijos sin padres por la emigración de mano de obra. Vamos hacia una generación de padres sin hijos por la emigración de cerebros.
Perdemos a los ciclistas, esperamos no perder a las personas y seguiremos su rastro deseándoles lo mejor.
Pongo la foto de la despedida, falta Lois que también estuvo. La quiero poner así, en sepia, como si fuese de hace muchos años. Como si el tiempo no hubiese pasado. Como si con el tiempo pasado no hubiésemos aprendido nada y siguiésemos ahí, parados, sentados al borde del camino lamentándonos y viendo pasar a los demás.
¿Quedó un poco tremendista, verdad? Bueno, pues ahora no lo cambio. Me quedé un poco depre pero eso ya sabemos todos que se cura con una buena salida con la grupeta riazoreña.
Un saludo

FSEOANEP
A verdade e que sacrificámonos para pagarlles os estudios os fillos( eu teño a miña filla estudiando en Vigo) , desexando que a inversión sirva para algo , e logo o que nos queda e velos emigrar para que poidan exercer os seus coñecementos , eso é o menos malo , porque o peor e que terminen a suas carreiras e esten na casa sen poder formar un futuro ..................
En fin neste Pais das Maravillas que se esfumaron pola mala Cabeza de unhos poucos e que agora temos que pagalas consecuencias outros moitos
Hai que tirar para diante e sufrindo como a subida de un gran puerto , esperando que o esforzo teña a sua recompensa
¡¡¡ Sorte para esta xuventude que ven detrás , e que non se cumpla que os nosos fillos teñan que vivir peor que seus pais !!!
ROBERTO
La grupeta no será lo mismo sin estos puntos fuertes.
Para quienes los doblamos en edad y disfrutamos viéndolos crecer y progresar como personas y deportistas resulta doloroso ver marchar a los alevines del club. Los vientos que soplan por aquí obligan a nuestros jóvenes a buscarse un futuro mejor en otras tierras, pero el lado positivo es que adquirirán mayores conocimientos y vivirán nuevas experiencias que sin duda engordarán su currículo.
Pedalead de vez en cuando y no dejéis de contarnos alguna anécdota de vez en cuando.
¡Buenas noches y buena suerte!
JOLIN
A min gústame ver o vaso medio cheo, xa sei, que para quen se vai, é difícil velo así pero é a forma de acadar novas metas.
O destino de cada un, pasa por sitios que, a veces, parecen algo tortuosos, pero nunca se sabe... como dicía Tom Hanks en Forrest Gump:
"A vida é como unha caixa de bombóns, nunca sabes de que sabor che vai tocar..."
Sorte e sabedes onde quedamos os vosos amigos. ![]()
Pachi
Mientras en España se vote a unos (póngase aquí el adjetivo que se desee) que a los recortes en educación e investigación lo llamen ahorro...
jolufasa
Yo también tengo un chaval que está estudiando en Ferrol y mientras no cambie la mentalidad de "algunos" y no se pongan a invertir en investigación, nuestros chavales van a tener que salir a buscarse "las castañas" fuera de casa.
Lo bueno es que para su curriculum no les va a ir mal.
Que todos tengan suerte y que continuen pedaleando por esos mundos de dios.
Isaac
Como decía Einstein “la vida es como la bicicleta, para conservar el equilibrio hay que mantenerse en movimiento”. Así claro que estamos haciendo algo mal aquí (Galicia), y es que no nos movemos. Así que tantos y tantos jóvenes (50.500 entre enero y septiembre de 2011… es decir alrededor 75.000 se prevé para todo 2011 en España) han hecho/hemos hecho/haremos la maleta para encontrar un lugar dónde puedan/podamos pedalear y no caernos de la bicicleta. Y pese a lo que parezca, ¡es una suerte magnífica! Muchos otros ni siquiera tienen esa posibilidad. Sólo se puede ir los mejores.
Por otra parte, si algo aprendí en la bici es que hay que pedalear para no caerse como muy bien decía Einstein. Así que pedalearemos allí donde estemos. Usaremos todo lo aprendido en el club (sobre todo lo malo que suele ser útil jejeje) Aunque como no de vez en cuando volveremos a aparecer por la parada, faltaría más! (Aunque eso valga para que la mayoría se venguen de mis fechorías pasadas jeje)
Muchas gracias... aunque seguiremos compartiendo kilómetros de vez en cuándo claro.
Un artículo muy expresivo sobre la nueva emigración:
http://www.elpais.com/articulo/andalucia/ilusiones/perdidas/elpepiespand/20101002elpand_4/Tes
antonio.sutton
A min os panexíricos non me molan.
O Einstein ese, ou como cona se chame, tan listo non debía ser cando non se daba conta de que tamén hai bicis con rodiñas detrás.
Os que marchan non son mellores nin peores que ninguén, deciden facelo e ponto.
A día de hoxe calquera en idade de merecer, xa sexa cirurxián ou capador, que iso do que é cada quen tamén pode dar moito que falar, e senón véxase Taxi Driver, estará en mellores condicións económicas e derivadas case en calquera lugar do primeiro mundo que en Hispanistán.
Como dicía o vello cando o cocho tiña moito touciño: Enterralo na horta!!! enterralo na horta!!!
Arturo II
O do cocho non o pilléi.
Malva
EU MAIS QUE INDIGNADO ESTO CON UNA MALA HOST........... IMPRESIONANTE, E CHEO DE IMPOTENCIA CANDO LEO QUE ESTES PREBOSTES DA BANCA "SE LO LLEVAN CRUDO" DESPOIS DAS AXUDAS QUE LLE LEVAN DADO, E QUE DECIR DE ESTES POLITICOS DE MERDA QUE SON UNOS AUTENTICOS INDIJENTES MENTALES, OS NOSOS FILLOS SE QUEREN ACCEDER OS PUESTOS DA ADMINISTRACION TEÑEN QUE PASAR POR UNAS OPOSICIONS CON UN NIVEL DE PREPARACION DE MOITO CARALLO, PERO ESTES POLITICOS COMEMIER.............SOLAMENTE SE LLE EXIJE QUE TEÑAN 18 ANOS E SIGAN COMO OVELLAS O SEU LIDER (ZAPATITO O MARIANITO).
EU NESTE MOMENTO QUE SON PENSIONISTA NUN 85% POIS ESTOU PREXUBILADO, O QUE MAI BOTO DE MENOS E FALTA DE LOITA NA XUVENTUDE, POIS A VEXO TOTALMENTE NARCOTIZADA, DORMIDA, CON FALTA DE XENIO, AINDA QUE UNA PARTE DE INDIGNADOS SALGA A CALLE A MANIFESTARSE TODAVIA UN PORCENTAXE MOY ALTO ESTA EN PLAN PASOTA.
OJALLA ESTE PANORAMA SOMBRIO QUE TEMOS DIANTE SE VAYA ACLARANDO NOS VINDEIROS ANOS, PORQUE OS MESES QUE NOS AGARDAN CON ESTES CANS DE CAZA QUE TEMOS POR GOBERNANTES VANSE FARTAR DE DARNOS MORDISCOS HASTA DEIXARNOS OS OSOS SIN CARNE.
ESTE PAIS NON SE MERECE TANTO POLITIQUILLO INCAPAZ COMO TEMOS, MENOS MAL QUE NESTE O NOSO PAIS GALEGO AINDA TEMOS A MAXIMA DE "SEXO, GRELOS E MUIÑEIRA".
BOS REIS PARA TODOS
miliblan
Creo que todo el mundo lo ha entendido y aun así quiero aclararlo, que nunca estuvo en mi ánimo el provocar una polémica política ya que éste no es el lugar. Por eso también agradezco que las intervenciones no hayan ido por ese camino.
Simplemente era hacer público y compartir un estado de ánimo ante una situación concreta de nuestra realidad social y como repercute en el club que es lo que nos ocupa. A mi me gusta verme rodeado de jóvenes que vengan con fuerza e ideas.
Jóvenes que luchando con puntuales e injustas campañas de desprestigio en las que juzgaban a todos por una minoría, pasaron horas de esfuerzo para sacar una carrera que sus padres financiaron como pudieron.
Y es triste que se tengan que ir porque el ver mundo y hacer un curriculum debe ser una opción desde la libertad de elección y no desde la necesidad. Y es triste que nos quedemos sin ellos porque los necesitamos.
Otro tema es el problema de la obesidad de los cerdos con la que no me voy a meter pero con la que empiezo a tener problemas. Algunos ya me enterraron para el ciclismo, pero por favor, no me enterréis en la huerta jajajajaja. Sutton eres un crack, ojalá no te perdamos nunca y no tenga que hacerte un panegírico jajajaja
Arturo II
Pois eu sigo sen pillar o do cocho.
antonio.sutton
Estade tranquilos que polo de agora ninguén do clube se ten reencarnado en marrán, nin aquí nin en ningún país emerxente proclive a recibir galegos traballadores. Polo que ningún ciclista metido a capador, ou capador metido a ciclista, terá que preguntar antes de dirixir certeiramente o aceiro "si es persona o animal".
No que se refire ao noso cocho, o que deberíamos ter enterrado na horta xa hai ben tempo a ver se da flores bonitas polo menos, a ese... botádelle imaxinación.