ENLACE AL FORMULARIO
SER UN RIAZOR
ENLACES "PAGOS DIVERSOS"
ENLACES CALENDARIOS Y
ENVENTOS

ENLACES PATROCINADORES
Y COLABORADORES
ENLACES DE INTERES
Arturo II
Una nueva andadura camino de la PBP merece un post nuevo. Se inicia mañana con el brevet de 200 tras muy pocos kilómetros este año, pero con una bici nueva ad hoc y también con la ilusión renovada de quitarme la espina de la edición de 2007. Aprovecho, con unos pocos años de retraso, para subir mi crónica de aquella edición:
En cuatro palabras: La climatología fue horrorosa.
En tres palabras: Cogí una tendinitis.
En dos palabras: No pude.
En una palabra (en français): Merde!
Esperemos que las experiencias sirvan para este año, se chegamos alá.
ROBERTO
MAÑANA OS ESPERA UN DIA ESPECIAL. LOS VETERANOS YA SABÉS LO QUE HAY QUE HACER Y LOS PRIMERIZOS ESTAD ATENTOS A SUS CONSEJOS.
¡BUEN VIAJE A TODOS Y A DISFRUTAR DE LA JORNADA!
Arturo II
Brevet de 200 completado de modo satisfactorio. En solitario y aprovechando al máximo los tiempos. Hay que educar el cuerpo, la mente y el culo. No se trata de hacer 200 km en poco tiempo, sino de hacerlo en el ritmo sostenible que te permitiría seguir con los 1025 km restantes.
antonio.sutton
Noraboa Arturo.
Alégrame moito saber que entraches en tempo e ben.
Arturo II
Mañana domingo intentaré hacer una parte del recorrido del próximo 200 para ver cómo están las carreteras (algunas estaban en obras el año pasado). Poco a poco se van acumulando quilómetros. Hay que ir despacio. La bici nueva responde bien. Emilio me dijo que me daba una pinta de globero impresionante. Estupendo. Hay que ser original, que no es otra cosa que volver a los orígenes. ¿Un globero-randonneur se podría llamar globe-trotter?
Arturo II
Completado el segundo 200 en doce horas justas, que era el objetivo. Para mis posibilidades, lo deseable es un ritmo sostenible de 100 km cada 6 horas, paradas incluidas. De esa manera quedarían para descansar (léase dormir) 18 horas de las 90 que son el límite de la PBP.
La lluvia no es mala compañera para ir haciendo el cuerpo y para probar la equipación correspondiente. Los anales dicen que en la PBP casi siempre llueve, aunque no tanto como en la edición pasada.
Arturo II
Las "salidas PBP" están muy bien y sin duda las paradas y las cervezas son lo mejor de ellas. Ahora bien, la PBP es otra cosa . En mi (fracasada) experiencia comprendí que no se puede afrontar (a menos que vayas muy sobrado) sin una programación del recorrido y una gestión de las paradas bastante estrictas. Las brevets son la ocasión para acostumbrarse a ésto.
Por cierto, creo que este año adelantarán la salida unas tres horas. Esto cambia bastante algunos planteamientos, especialmente el posible lugar para descansar en la segunda noche.
man
Acabo de facela miña preincripción para a PBP 2011 e quedeime como si nada.... nin me suben as pulsacións, nin me temblan as pernas, nin ningún outro tipo de sensación reseñable....
Debe tratarse de algo verdadeiramente grave, pero mellor non o consulto ate despois do verán.
Nunca digas "desta auga non beberei"
miliblan
Efectivamente, os que temos unha de 1000 ou de 600 no 2010 xa temos reserva de plaza. Os de 400 se poderán preincribir a partir do 1 de Maio, os de 300 a partir do 15 de Maio e os de 200 o 29 de Maio. Espero que haxa plazas para todos os que queiran tomar a saída en París alá polo mes de Agosto.
De tódalas formas aínda nos quedan por diante as brevets de 400 e 600 kilómetros para confirmar a nosa participación e penso que algo deberas sentir Man. Algún tipo de sensación reseñable ten que haber. Eu polo menos sinto satisfacción por unha meta alcanzada ,ter a reserva de plaza, por outro inquedanza porque queda moito e nunca se sabe, ben o sei eu, e outra o disfrute e esperanza porque estamos no camiño.
Debe haber algún término medio entre a meticulosidade de Arturo,froito da experiencia, e o teu envexable optimismo e despreocupación
O que me da máis disfrute e satisfacción me da e de ver como cambiaron as cousas desde o 2007 a nivel randonneur.
Un saúdo
Arturo II
Pues ya estamos preinscritos. Parece que no, pero es importante porque añade un punto de compromiso. Ahora ya no sería "no hacerla", sino "rajarse".
Una de las cosas que aprendí con la experiencia fracasada de 2007 es que la programación es trascendental porque hay poco margen para imprevistos, que en la medida de lo posible también deben estar previstos.
Nuestra brevet de 400 es dura y por lo que veo en otros comentarios a algunos se nos va a hacer aún más dura. Lo bueno es que "te pone" y a partir de ahí cambian las cosas. De la necesidad, virtud.
Arturo II
Llega la brevet de 600, una vuelta de tuerca más. Veremos si la de 400 hizo su efecto de puesta a punto. Aquí el sueño juega un papel fundamental porque la noche llega después de 15 horas en la bici. El sueño es personal e intransferible y hace difícil la programación de grupos. Los manuales del randonneur dicen que pares si tienes sueño y que si no tienes sueño, no pares. A algunos el sueño nos da en paroxismos incoercibles, con la ventaja de que podemos dormir encima de un junco y que 5 o 10 minutos consiguen un efecto positivo sorprendente. Sin ir más lejos, en la de 400 tuve que echar tres cabezadas, la primera de ellas en la circunvalación de Lugo, de noche, al raso y con frío. Si puedes elegir, los mismos manuales recomiendan dormir de modo que uno se levante al amanecer, pues así ayudan los ritmos biológicos y la sensación de haber dormido más de lo que parece. Por último, los manuales (si sirven de algo) hacen mucho énfasis en el descanso de la noche anterior. Incluso recomiendan llevarte tu propia almohada si vas a dormir fuera de casa, como en la PBP, por ejemplo.
miliblan
A cabeza non para.
En la primera de 600 éramos dos y después de muchos kilómetros recorridos era fácil entenderse. Menos con el corzo.
En la del año pasado éramos tres y ya fue más difícil.
¡Esta vez podemos ser diez! Y tener acompañantes en los primeros kilómetros, gracias por acompañarnos.
Está claro que los grupos los marcará la distancia y las circunstancias. Los objetivos, el estado de forma, el grado de compenetración, la forma de superar los malos momentos, la mentalización, etc, etc marcarán la forma de superar la brevet.
La brevet de 600 no son añadir 200 más a la de 400. Es más. Son más horas y aquí hay más llano y aunque alguno pudiera pensar que es más fácil no siempre es así.
En la de mil éramos cinco pero todos veteranos y bastante parejos. El planteamiento era el mismo y la compenetración fue total. Es curioso, La Bañeza me parecía cerquísima y cuando volvíamos me parecia estar en casa. Por eso que la mente es la repera y las percepciones siempre son relativas. Eso lo hay que tener siempre en cuenta. Controla tu mente.
Está claro que va a haber bastantes grupos. Arturo con su manual, Manolo con sus retos a hacer tiempo, otros con sus interrogantes e incertidumbres, algunos con su valentía.
Yo una vez más iré de intuición.
¡Estamos en capilla!
miliblan
Enhorabuena a todos los participantes en algunas de las brevets organizadas por el Riazor. Especialmente a los que han acabado las cuatro. Ya somos super randonneurs y tenemos derecho a la inscripción en la PBP siempre que haya plazas suficientes.
De los siete que lo hemos conseguido tenemos pensado inscribirnos seis además de David del C. C. Compostelano. A ver si hay plazas para todos.
Yo por mi parte dedicaré estos dos meses y medio a afinar mi preparación y alternaré algunos fines de semana intensivos saliendo el viernes con la grupeta, el sábado todo el día y el domingo otra vez con la grupeta. El tiempo pasa pronto.

ROBERTO
La medalla es una pasada, yo sólo tengo una de 200 y ya me parece la hostia. Está claro que lo bien hecho bien parece.
Enhorabuena a todos los que la habeis conseguido y también a los que lo habeis intentado.
¡Ahora a por la más codiciada de todas!
fenoco
Non me atrevía a escribir nada neste apartado porque sempre o considerei algo lonxano, un pouco inalcanzable e con moito respecto, pero aí estou, fixen a inscrición, non hai volta atrás, se non hai contratempos irei a París.
A ilusión é enorme. A miña intención é disfrutar e aprender desta festa da bicicleta e dos ciclistas, iso si, porei todo o meu empeño en chegar o máis lonxe posible e, se é o caso, o máis cerca posible, de París.
JOSE LUIS
El sábado 2 de julio a las 9:30 en la parada de los domingos habrá salida PBP.
Convocatoria:
- Emilio
- José Luis
mcambeiro
El sábado 2 de julio a las 9:30 en la parada de los domingos habrá salida PBP.
Convocatoria:
- Emilio
- José Luis
- Marcelino (dando vuelta a los 30 km, si el ritmo no es PBP-Pro... que empiezo a platillo)
Arturo II
Mapunto! (que en swahili quiere decir "yo también voy")
miliblan
Decir que se cumplió el programa previsto. El viernes hicimos sobre 82 km por la tarde, el sábado pasamos con creces los doscientos.
Fuimos hacia Ortigueira vía San Sadurniño, José Luis, Arturo, Marcelino y yo. Marcelino nos despidió en Cabañas y desde Neda a san Sadurniño nos acompañó Lamas. Comimos en una terracita en el puerto de Ortigueira. las dificultades vinieron cuando nos dirigimos a las 3:40 h. de la tarde hacia As Pontes. La subida es interminable y el termómetro en zonas se acercaba a los 40º. Sudamos lo indecible pero lo superamos.
De As Pontes cogimos para Momán, que paisaje, y Serra da Loba. El domingo hicimos otros 84 km y completamos el programa del fin de semana..
man
Xa non hai marcha atrás:
DORSAL: 5837